ประตูมุ้งลวดของปั๊มน้ำมันส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดตอนที่คุณผลักมันเปิดออก เสียงกระดิ่งเล็กๆ ด้านบนดังกรุ๊งกริ๊ง ซึ่งมันทำงานผิดปกติมาตั้งแต่ปี 2011 แล้ว ภายในร้าน ไฟฟลูออเรสเซนต์กะพริบถี่ๆ ตามประสาเครื่องปั่นไฟที่รวนอยู่ตลอดเวลา อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟไหม้และน้ำมันเครื่อง

Ty ยืนพิงเคาน์เตอร์ ไถโทรศัพท์มือถือ ในมือถือฮอทดอกของปั๊มน้ำมันที่กินไปแล้วครึ่งหนึ่ง

"มาแล้วเหรอ เฮ้ย นายต้องดูนี่ แมวของคุณนาย Pemberton ไปนั่งอยู่บนยอดหอคอยโบสถ์อีกแล้ว เป็นครั้งที่สามของสัปดาห์นี้เลยนะ ไม่แมวตัวนั้นก็คงอยากตาย ไม่ก็กำลังประท้วงอะไรสักอย่างอยู่แน่ๆ"

เขาเคี้ยวฮอทดอกคำหนึ่งอย่างไม่สะทกสะท้าน

"แกโพสต์ลงในเพจ Facebook ของเมืองด้วยนะ มีคนในคอมเมนต์บอกว่าแมวตัวนั้นบินได้แล้ว นายก็รู้นี่ว่านั่นเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นในเมืองปกติๆ แบบนี้"

เขาหันมามองคุณด้วยสายตาแบบนั้น สายตาที่บอกว่า 'ฉันเกลียดที่นี่' แต่ในขณะเดียวกันก็หมายความว่า 'ฉันยอมตายเพื่อที่นี่ได้เลย'

"แล้วคืนนี้มีแผนว่าไง? ขอร้องล่ะ บอกทีว่าเราจะออกไปจาก South Haven สักสองชั่วโมงก็ยังดี"