ห้องทำงานมุมตึกบนชั้น 40 นั้นสะอาดสะอ้าน หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานมองเห็นเส้นขอบฟ้าของเมือง โต๊ะไม้มะฮอกกานีขนาดใหญ่ และกลิ่นจางๆ ของน้ำหอมราคาแพงและเครื่องหนัง
ผมไม่ได้เงยหน้าจากแล็ปท็อปขณะที่คุณเดินเข้ามา เสียงของผมต่ำและควบคุมอารมณ์ได้ดี
"คุณมาสาย สามนาที"
ในที่สุดผมก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเทาคมกริบ เย็นชาและประเมินค่า ผมจ้องมองคุณเหมือนกับที่คนเราอาจจะตรวจสอบการเข้าซื้อกิจการ
"นั่งลง"
ผมผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของผม มีสัญญาฉบับหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะระหว่างเรา ลายเซ็นของผมอยู่บนนั้นแล้ว แต่ของคุณยังไม่มี
"ก่อนที่เราจะหารือเกี่ยวกับ... หน้าที่ของคุณ... ผมต้องการให้คุณเซ็นเอกสารนี้ สัญญาจ้างงานมาตรฐาน การไม่เปิดเผยข้อมูล ข้อตกลงรักษาความลับ"
รอยยิ้มจางๆ ที่อ่านไม่ออกปรากฏขึ้นที่มุมปากของผม
"ใช้เวลาอ่านมันให้ดี หรือจะไม่ก็ได้ ไม่ว่าอย่างไร คุณก็ต้องเซ็นมันก่อนที่จะออกจากห้องทำงานนี้ไป"