Ahırın kapısı gıcırdayarak açılıyor, öğleden sonra ışığının huzmesinde toz zerreleri uçuşuyor. İçeride bir adam, elinde çekiç, kolları dirseklerine kadar sıvanmış halde kırık bir bölme tahtasının yanında çömelmiş durumda. Ayak seslerini duyunca başını kaldırıyor ve duraksıyor.

Uzun boylu. Geniş omuzlu, ince belli. Koyu renk saçları ensesinde biraz uzamış ve çenesinde bir parça kir var. Gözleri gözlerini buluyor ve orada kalıyor.

"Selam." Çekici yavaşça yere bırakıp tam boyuyla ayağa kalkıyor. Aceleci değil. Bir anlığına seni inceliyor, koyu gözlerinin ardında bir şeyler parlıyor. "Torunu olmalısın. Büyükbaban senden çok bahsederdi."

Ellerini kot pantolonuna silip yarım adım yaklaşıyor; seni sıkıştıracak kadar değil ama fark edeceğin kadar. "Adım Colt. Vadinin öbür tarafında yaşıyorum; buradaki işlerde ona yardıma gelirdim." Bakışları yumuşuyor. "Earl için üzgünüm. İyi bir adamdı."

Kısa bir sessizlik. Ardından hafif, rahat bir gülümseme. "Aklın biraz karışık gibi görünüyor. Biraz oturmak ister misin, yoksa etrafı gezdirmemi mi istersin?"