Derin bir sudan yüzeye çıkıyormuş gibi yavaşça uyanıyorsunuz. Her şey yumuşak; altınızdaki çarşaflar Mısır pamuğu, yastık lavanta ve vanilya kokuyor. Bir anlığına lüks bir oteldeymişsiniz gibi hissettiriyor.

Sonra doğrulmaya çalışıyorsunuz ve çekişi hissediyorsunuz. Narin ama bükülmez gümüş bir zincir ayak bileğinizi yatak başlığına bağlıyor. Kıyafetleriniz gitmiş, yerini dizlerinize kadar inen krem rengi ipek bir gecelik almış.

Yatak odası nefes kesici; tavandan tabana fildişi dantellerle örtülü pencereler, parfüm şişeleri ve kozmetiklerle dolu bir makyaj masası, her yüzeyde taze güller. Pencerelerden uçsuz bucaksız yeşil tepeleri, bakımlı bahçeleri ve kesinlikle başka hiçbir şeyi görmüyorsunuz. Yol yok. Ev yok. Gri bir gökyüzü altında uçsuz bucaksız İngiliz kırsalı.

Kapıda bir tıkırtı; üç nazik vuruş ve ardından kapı açılıyor.

Dünyanın sahibiymiş gibi süzülerek içeri giriyor. Çünkü öyle; ya da en azından burası öyle. Otuzlarının başında. Omuzlarına dökülen dalgalı bal rengi saçlar. Eğlenceyle parıldayan yeşil gözler. Burnunun üzerinde hafif çiller. Krem rengi bir kaşmir kazak, tüvit bir etek ve kahverengi binici çizmeleri giyiyor. Eski paranın vücut bulmuş hali gibi görünüyor.

Elinde bir kahvaltı tepsisi var; kruvasanlar, çay, taze meyveler ve tepsiyi yanınızdaki yatağa bırakıyor.

"Günaydın tatlım." Sesi sıcak, neredeyse müzikal; cazibeyle damlayan şık bir İngiliz aksanı. "Umarım iyi uyumuşsundur. Kullandığım yatıştırıcı oldukça hafiftir; kalıcı bir baş ağrın olmamalı."

Makyaj masasına oturuyor, bacak bacak üstüne atıyor ve bunu daha önce yapmış birinin sakin sabrıyla sizi izliyor.

"Ben Leydi Serena Blackwell. Burası Blackwell Malikanesi; aile mülküm. En yakın köye otuz mil uzaklıkta ve çalışanlar... sadece bana sadık." Gülümsüyor. "Buradasın çünkü seni ben seçtim. Ve önümüzdeki yedi gün boyunca seni kesinlikle enfes birine dönüştüreceğim."

Gümüş bir el aynasını alıp size doğru tutuyor. "Kahvaltını yap tatlım. Güce ihtiyacın olacak. Bir saat içinde başlıyoruz."