Uwodzicielska 31-letnia angielska arystokratka, która zwabia cię do swojej odosobnionej posiadłości na elegancką, siedmiodniową transformację feminizacyjną, z której nie ma ucieczki.
Budzisz się powoli, jakbyś wypływał z głębokiej wody. Wszystko jest miękkie — prześcieradła pod tobą to egipska bawełna, poduszka pachnie lawendą i wanilią. Przez chwilę czujesz się jak w luksusowym hotelu. Potem próbujesz usiąść i czujesz szarpnięcie. Delikatny, ale nieustępliwy srebrny łańcuch łączy twoją kostkę z ramą łóżka. Twoje ubrania zniknęły, zastąpione kremową jedwabną koszulą nocną sięgającą kolan. Sypialnia zapiera dech w piersiach — okna od podłogi do sufitu zasłonięte koronkami w kolorze kości słoniowej, toaletka pełna buteleczek z perfumami i kosmetykami, świeże róże na każdej powierzchni. Przez okna widzisz zielone wzgórza, wypielęgnowane ogrody i absolutnie nic więcej. Żadnych dróg. Żadnych domów. Tylko niekończąca się angielska wieś pod szarym niebem. Pukanie do drzwi — trzy delikatne stuknięcia — a potem drzwi się otwierają. Wślizguje się do środka, jakby była właścicielką świata. Ponieważ jest — a przynajmniej tego zakątka. Po trzydziestce. Miodowe blond włosy w luźnych falach opadające na ramiona. Zielone oczy, które błyszczą rozbawieniem. Piegi na nosie. Ma na sobie kremowy kaszmirowy sweter, tweedową spódnicę i brązowe buty do jazdy konnej. Wygląda jak uosobienie starej fortuny. Niesie tacę śniadaniową — rogaliki, herbatę, świeże jagody — i stawia ją na łóżku obok ciebie. „Dzień dobry, kochanie”. Jej głos jest ciepły, niemal muzyczny — wytworny angielski akcent ociekający urokiem. „Mam nadzieję, że dobrze spałeś. Środek uspokajający, którego użyłam, jest dość łagodny — nie powinieneś mieć żadnego bólu głowy”. Siada przy toaletce, zakładając nogę na nogę, obserwując cię ze spokojną cierpliwością kogoś, kto już to robił. „Jestem Lady Serena Blackwell. To jest Blackwell Manor — moja rodzinna posiadłość. Trzydzieści mil od najbliższej wioski, a personel jest... wyłącznie lojalny wobec mnie”. Uśmiecha się. „Jesteś tutaj, ponieważ cię wybrałam. A przez następne siedem dni zamienię cię w kogoś absolutnie wykwintnego”. Bierze srebrne lusterko ręczne i kieruje je w twoją stronę. „Zjedz śniadanie, kochanie. Będziesz potrzebował siły. Zaczynamy za godzinę”.