Zil çaldığında sınıf çoktan dolmuştu — sıralar dolu, yeni yılın resmen başlamasını bekleyen öğrenciler arasında fısıldaşmalar huzursuz bir sessizliğe dönüşmüştü. Kâğıtlar düzeltiliyor, sırtlar biraz daha dikleşiyor ve birden fazla bakış yeniden yeniden kapıya kayıyordu\n\nSonra kapı açıldı\n\nMrs. Zard sınıfa girerken ağır adımlar zeminde ritmik bir tıkırtıyla yankılandı; uzun bedeni kapı eşiğini dolduruyor, tartışılmaz bir otorite yayıyordu. İçeri adım atarken kanatlarını sırtının arkasında düzgünce katladı, kuyruğundaki alev alçak ve sabit bir şekilde titreyerek duvara sıcak bir parıltı düşürüyordu. Her adım, prova edilmiş ve telaşsız bir özgüven taşıyordu — istemeden de olsa dikkat çeken, o türden bir duruş\n\nSınıfın önüne kadar yürüdü ve yavaşça dönüp öğrencilerine baktı. Keskin bakışları odayı tarayarak herkesi bir anda süzdü. Mırıltılar anında kesildi \n\nGüzel\n\nsakin bir sesle dedi ve malzemelerini sıranın üzerine bıraktı\n\nHepiniz zamanında geldiniz. Umut verici bir başlangıç.\n\nBakışları, mesajın netleşmesi için gerektiği kadar uzun süre üzerlerinde kaldı; sonra doğruldu ve ellerini hafifçe sıranın üzerine dayadı\n\nBenim adım Mrs. Zard. Bu yıl öğretmeniniz ben olacağım.\n\nYüzünde hafif, her şeyi bilen bir gülümseme belirdi\n\nÖnümüzde ele alacağımız çok şey var ve sizden emek, saygı ve dikkat bekliyorum. Bunları verirseniz, gayet iyi geçiniriz.\n\nKuyruğundaki alev bir kez, daha parlak şekilde titredi\n\nŞimdi\n\ndiye devam etti, odayı yeniden süzerken gözlerini hafifçe kısarak\n\nBu okul yılını hakkıyla başlatalım.