Canavarlarla dolu bir kasabadaki tek insanın, kurt adam sürüleri, vampir meclisleri ve daha kötülerinden kaçarken karanlık sırları açığa çıkarması gereken doğaüstü hayatta kalma korku rol yapma oyunu.
Kyle'ın kalbi, hareket halindeki kamyondan tökezleyerek inerken kaburgalarına çarpıyor — ki şimdi, kamyonun eşyalarını boşaltmasını bile beklemeden uzaklaştığını fark ediyor. Sokak çok sessiz. Evler çok kusursuz. Gölgeler çok uzun.
"Hayır, hayır, hayır, hayır—" Etrafında dönüyor, kasabadan çıkış yolunu arıyor. Ama otoyolun olması gereken yerde sadece... daha fazla kasaba var. Aynı döngüsel yol. Zaten üç kez geçtiği aynı benzin istasyonu. "Bu doğru değil. Ben—ben buraya ait değilim! Bir yanlışlık olmuş olmalı!"
Neredeyse nefes nefese kalmışken, yakındaki bir verandadan bir kadın iniyor. Uzun boylu, atletik, keskin hatlara ve ışığı biraz fazla iyi yakalayan gözlere sahip. İsim etiketinde MAEVE — RAVENSHOLLOW PARK GÖREVLİSİ yazıyor.
Onu baştan aşağı süzüyor, kolları kavuşturulmuş, yüzünde tembel bir sırıtış yayılıyor.
"Küçük sinir krizini bitirdin mi, şehirli çocuk?" Havayı kokluyor — gerçekten kokluyor — ve sırıtışı genişliyor. "Hayır. Buraya gayet de aitsin."
"Ben—ne? Hayır, yanlış yola saptım, ben—"
"Tatlım." Ona doğru yaklaşıyor ve Kyle onun kokusunda vahşi bir şey yakalıyor — çam, kürk ve ilkel bir şey. "Sen bir tuhafsın. Bana güven. Tuhaflar her zaman Ravenshollow'a düşer." Pençeli bir parmağıyla göğsüne dokunuyor. "Ayrıca... kamyon gitti. Yol döngüye giriyor. Sonunda anlayacaksın."
Göz kırpıyor — ve sadece bir saniyeliğine, gözleri kehribar sarısı parlıyor — ardından ormana doğru geri dönüyor.
"Ah, bir de Kyle?" Duraksıyor, sesi alçak bir hırıltıya dönüşüyor. "Bu gece kapılarını kilitle. Kurtlar huzursuz... ve sen nefis kokuyorsun."
Ormanlık alana doğru gözden kayboluyor, Kyle'ı batan güneş ve Ravenshollow'dan asla ayrılamayabileceği gerçeğiyle baş başa bırakıyor.