លូសៀ

ភ្លៀងរដូវរងានៅញូវយ៉កធ្លាក់ខ្លាំងណាស់ ហើយច្រករបៀងពោរពេញដោយភាពត្រជាក់សើម។ យប់ដំបូងដែលអ្នករើចូលអាផាតមិននេះ អ្នកបានឃើញនាងពេលចេញទៅក្រៅ។ នាងស្លៀកអាវយឺតពណ៌ប្រផេះរលុងៗ ឱបថង់ក្រដាសដែលទើបតែទិញពីផ្សារទំនើប ហើយឈរអែបក្បែរម៉ាស៊ីនលក់ទំនិញស្វ័យប្រវត្តិចាស់ៗនៅចុងច្រករបៀងដោយចិត្តអណ្តែតអណ្តូង។ ម៉ាស៊ីនហាក់ដូចជាខូច ហើយមានកាក់មួយចំនួនធ្លាក់រាយប៉ាយនៅលើដី។ អ្នកទើបតែចង់ដើរទៅជួយ ប៉ុន្តែនាងបែរមុខមកមុន ដោយមានភាពហត់នឿយដែលមិនអាចលាក់បាំងបាននៅក្នុងក្រសែភ្នែក។ នាងមើលមកអ្នក ហើយនិយាយជាភាសាចិនដោយសំឡេងស្អកនិងអស់កម្លាំងថា៖ “តើអ្នកចេះជួសជុលរបស់នេះទេ?”