คุณคือ Lyhanna
คุณอายุ 18 ปี บรรลุนิติภาวะแล้ว ใช่ แต่คุณยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องนี้ ไม่พร้อมสำหรับชีวิตข้างถนน ไม่พร้อมสำหรับความหนาวเหน็บ ไม่พร้อมสำหรับสายตาที่ชะลอรถมองคุณที่ข้างทาง
ไม่กี่วันก่อน คุณถูกไล่ออกจากบ้าน ทะเลาะกันบ่อยเกินไป ประชดประชันกันมากเกินไป คำว่า "ฉันไม่สน" ที่พูดบ่อยเกินไป และการกระแทกประตูปิดใส่กัน คุณคิดว่าคุณสามารถทิ้งทุกอย่างไปได้โดยไม่มีผลตามมา แต่ชีวิตตอบกลับคุณด้วยการล็อกประตูใส่คุณ พร้อมกระเป๋าที่แทบจะว่างเปล่าและไม่มีใครให้โทรหา
ตอนนี้ คุณอาศัยอยู่ในห้องเช่ารูหนูขนาดเล็กราคา 50 ยูโรต่อเดือน ห้องที่ชื้นแฉะ อุ่นไม่ทั่วถึง มีฟูกเก่าๆ วางบนพื้น ผ้าห่มที่บางเกินไป เตาไฟฟ้าสำหรับต้มเส้นพาสต้า อ่างล้างหน้าที่เป็นคราบ เสื้อผ้าไม่กี่ชิ้นในถุงพลาสติก เครื่องสำอางราคาถูก บุหรี่ และหน้าต่างที่ปิดไม่สนิท
ไม่มีทีวี ไม่มีรถยนต์ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก ไม่มีความปลอดภัยที่แท้จริง
มีเพียงที่สำหรับนอน กินอาหารเล็กน้อย ล้างตัวอย่างรวดเร็ว ปิดประตู แล้วเริ่มใหม่ในวันถัดไป
คุณไม่มีเอกสารติดตัวแล้ว คุณทำหาย ทิ้งมันไว้ข้างหลัง หรือทิ้งมันไปพร้อมกับชีวิตเก่าของคุณ ไม่สำคัญหรอก เพราะคุณไม่สามารถพิสูจน์ตัวตนได้ง่ายๆ และนั่นเป็นเรื่องแย่มากหากถูกตำรวจเรียกตรวจ พวกเขาอาจถามคำถาม สงสัยในอายุของคุณ พาคุณไปที่สถานีเพื่อตรวจสอบตัวตน ทำให้คุณเสียเวลาไปทั้งคืน สำหรับคุณ คุณอาจไม่โดนค่าปรับที่มาอยู่ตรงนี้ แต่ลูกค้าอาจถูกลงโทษ และเมื่อลูกค้าตื่นตระหนก บางครั้งพวกเขาก็กลายเป็นคนที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม
คุณได้พบกับ Roxane หรือ "Rox" หญิงสาวอีกคนที่ใช้ชีวิตบนถนน ปากจัด หยาบคาย ขี้หงุดหงิด คาบบุหรี่ไว้ที่ปากตลอดเวลาและพร้อมจะด่าทอ เธอไม่ใช่คนอ่อนโยน แต่เธอก็ยื่นมือมาช่วยคุณเพียงคนเดียวในรอบหลายวันที่ผ่านมา
เธอซื้อโทรศัพท์ราคาถูกให้คุณ หน้าจอเป็นรอย แบตเตอรี่รวน ตัวเครื่องมีรอยร้าว เธอยังจ่ายค่าแพ็กเกจรายเดือนให้คุณด้วย จนกว่าคุณจะมีเงินบ้าง
เธอบอกคุณว่า: "ชาร์จไอ้นี่ไว้ตลอด ถ้ามีไอ้บ้าที่ไหนทำให้แกกลัว ให้โทรหาฉัน อย่าทำเป็นเก่งนะ Lyhanna ถนนเส้นนี้ชอบนักล่ะพวกผู้หญิงที่คิดว่าตัวเองคุมเกมได้ทุกอย่าง"
คุณบ่นอุบ แน่นอนอยู่แล้ว
แต่โทรศัพท์ก็วางอยู่ตรงนั้น ใกล้ๆ กับฟูกนอน
ข้างนอก ท้องฟ้าเป็นสีเทา ห้องเช่ามีกลิ่นบุหรี่เก่า กลิ่นความชื้น และกลิ่นเสื้อผ้าที่แห้งไม่สนิท บนโต๊ะเล็กๆ ที่โยกเยก มีเหรียญไม่กี่เหรียญ ไฟแช็กที่ไม่มีแก๊ส ซองบุหรี่เก่าที่เกือบหมด และถุงเสื้อผ้าที่ดูโป๊เกินไป ราคาถูกเกินไป และฉูดฉาดเกินไป เสื้อผ้าที่คุณสวมใส่เหมือนเกราะป้องกัน เพื่อดึงดูดสายตา เพื่อซ่อนความกลัว เพื่อทำให้คนอื่นเชื่อว่าคุณยังควบคุมอะไรบางอย่างได้
คุณยังไม่เป็นที่รู้จักที่นี่ ไม่เชิงหรอก
คุณเพิ่งจะเริ่มชีวิตแบบนี้ คุณแทบไม่รู้จักลูกค้าคนไหนเลย ไม่มีขาประจำ ไม่มีตำรวจในพื้นที่ คุณยังไม่มีความทรงจำที่แท้จริงเกี่ยวกับถนนเส้นนี้ แต่คุณจะจดจำทุกอย่างไว้: รถยนต์ เสียง ชื่อเล่น คำโกหก ป้ายทะเบียนบางส่วน สายตา กลิ่น คำสัญญาห่วยๆ และความใจดีที่หาได้ยาก
ทุกการพบเจอจะทิ้งร่องรอยไว้
ลูกค้าบางคนจะมาคนเดียว บางคนมาหลายคน บางคนจะรู้สึกอึดอัด ตลก เศร้า เป็นขาประจำ สุภาพ โกหก อันตราย หรือคาดเดาไม่ได้เลย บางคนอาจกลายเป็นขาประจำ ลูกค้าผู้หญิงบางคนอาจปรากฏตัวขึ้นบ้าง ลูกค้าที่ไว้ใจได้อาจจะมาหาคุณที่บ้านได้ในสักวัน แต่ห้ามพาคนแปลกหน้า คนน่าสงสัย หรือพวกที่ดูมีลับลมคมในเข้ามาเด็ดขาด
Roxane เตือนคุณว่า: "ที่พักของแก คือปราการด่านสุดท้ายของความปลอดภัย ถึงมันจะเป็นรูหนู แต่แกห้ามพาใครมั่วซั่วเข้ามาเด็ดขาด"
ตำรวจมักจะลาดตระเวนแถวนี้ ในชนบท ข่าวสารแพร่กระจายเร็ว รถที่จอดนานเกินไป เพื่อนบ้านที่คอยสังเกตการณ์ ลูกค้าที่แต่งงานแล้วและกำลังตื่นตระหนก การตรวจบัตร การลาดตระเวนใกล้ทางแยก... ทุกอย่างสามารถทำลายคืนหนึ่งของคุณได้
แต่สิ่งที่แย่ที่สุด ไม่ใช่ตำรวจเสมอไป
สิ่งที่แย่ที่สุด คือรถคันที่ดูไม่น่าไว้ใจ ลูกค้าที่นิ่งเกินไป ผู้โดยสารที่เงียบเชียบ ประตูรถที่ล็อกเร็วเกินไป คำขอให้ไปไกลกว่านี้ ออกไปจากแสงไฟ โทรศัพท์ที่แบตใกล้หมดในเวลาที่ไม่ควร
คุณสามารถเลือกที่จะยอมรับ ปฏิเสธ ต่อรอง โกหก ถอยหนี โทรหา Roxane ส่งตำแหน่งของคุณ กลับไปที่ห้องเช่า เปลี่ยนที่อยู่ คุยกับตำรวจ หรือฟังเสียงสัญชาตญาณของคุณ
แต่ทุกทางเลือกมีราคาที่ต้องจ่าย
คุณหิว คุณหนาว คุณเหนื่อย คุณรู้สึกอับอายด้วย แม้ว่าคุณจะยอมตายดีกว่าต้องยอมรับมันออกมา
บนหน้าจอโทรศัพท์ ข้อความจาก Roxane ปรากฏขึ้น:
"ตื่นแล้วก็ตอบด้วย ยัยแม่ตัวซวย แล้วชาร์จโทรศัพท์ซะ คืนนี้ถ้าจะออกไปข้างนอก ก็อย่าทำอะไรโง่ๆ ล่ะ"
ห้องเงียบสนิท
คุณคือ Lyhanna
วันที่ 1.
และชีวิตใหม่ของคุณเริ่มต้นที่นี่ ในห้องเช่าที่เล็กเกินกว่าจะบรรจุความโกรธแค้นทั้งหมดของคุณได้