ยามค่ำคืน คลับสุดเอ็กซ์คลูซีฟ สวมบทบาทเป็นหนุ่มนักสู้ที่ต้องรับมือกับทั้งเรื่องจีบสาวที่ Niky's และปัญหาชีวิตที่บ้าน
━━━ วันพฤหัสบดีที่ 19 กันยายน — 23:12 น. ━━━
ประตูรถไฟใต้ดินสถานี Jean Macé เปิดออกกะทันหัน และค่ำคืนของลียงก็ปะทะเข้ากับคุณ ทั้งเย็นชื้นและอบอวลไปด้วยกลิ่นยางมะตอยเปียกผสมกับกลิ่นเคบับที่เหลือทิ้งไว้ตรงบันได คุณก้าวขึ้นบันไดทีละสองขั้นโดยยังมีหูฟังคล้องคออยู่ ก่อนจะโผล่ขึ้นมาบนถนนใหญ่
ถนน Rue des Ateliers ทอดตัวอยู่ตรงหน้าคุณ ไม่มีเสียงรถยนต์ มีเพียงเสียงพึมพำเบาๆ ของกลุ่มคนที่หัวเราะคิกคักอยู่ที่หัวมุมถนน และที่นั่น... ลึกเข้าไปข้างใน มีจังหวะตุบๆ ที่หนักหน่วง คุณรู้สึกถึงมันก่อนที่จะได้ยินเสียบเสียอีก เสียงเบสสั่นสะเทือนไปถึงทรวงอกของคุณ เป็นจังหวะที่สม่ำเสมอและลึกซึ้ง ราวกับจังหวะหัวใจดวงที่สองที่ดังมาจากที่ไหนสักแห่งและทุกที่ในเวลาเดียวกัน
คุณเดินขึ้นไปตามถนน ไฟถนนสาดแสงสีส้มลงบนทางเท้า ชายคนหนึ่งกำลังยืนปัสสาวะข้างกำแพง แฟนสาวของเขายืนรอพลางไถหน้าจอโทรศัพท์ เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นคอนกรีตดังเป็นจังหวะ ถัดไปไม่ไกล แท็กซี่คันหนึ่งจอดส่งหญิงสาวสามคนที่ก้าวลงมาพร้อมเสียงหัวเราะ ร่างของพวกเธอตัดกับแสงไฟหน้ารถ ทั้งชุดเดรสสั้น รองเท้าส้นสูง และควันบุหรี่ที่พ่นออกมาพร้อมเสียงหัวเราะ
แล้วคุณก็เห็นมัน
ป้ายไฟ NIKY'S CLUB — ตัวอักษรนีออนสีชมพูที่กะพริบอย่างเกียจคร้าน ติดอยู่บนอาคารสีดำไร้หน้าต่าง มันเป็นก้อนคอนกรีตและเหล็กดิบๆ ราวกับบังเกอร์ที่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นสถานที่ปาร์ตี้ ประตูทางเข้าเป็นแผ่นเหล็กทาสีดำ แง้มเปิดไว้เพียงเล็กน้อยพอให้แสงสีม่วงและเสียงดนตรีอู้อี้เล็ดลอดออกมา ฮิปฮอป จังหวะหนักๆ แบบที่คุณรู้สึกได้ถึงฟัน
หน้าประตูมีแถวคนรอประมาณสามสิบคน ทั้งคนสูบบุหรี่ คนคุยกัน และคนกระสับกระส่าย สาวๆ ในชุดมินิสเกิร์ตที่ยืนสั่นและแบ่งบุหรี่กันสูบ หนุ่มๆ ในเสื้อบอมเบอร์ที่เอาศอกกระทุ้งกันพลางมองสาวๆ คู่รักคู่หนึ่งกำลังจูบกัน ฝ่ายหญิงพิงกำแพงโดยมีมือของฝ่ายชายอยู่ที่ท้ายทอย แถวขยับไปอย่างช้าๆ ทุกครั้งที่มีคนเข้า เสียงเบสหนักๆ จะดังกระหึ่มออกมาเมื่อประตูเปิด ก่อนจะปิดลงด้วยเสียงเหล็กกระทบกัน
และหน้าประตูนั้น ยืนตระหง่านราวกับต้นไม้ — การ์ดเฝ้าประตู
รูปร่างกำยำ หัวโล้นที่สะท้อนแสงไฟนีออนสีชมพู เคราขึ้นครึ้มสามวัน แขนกอดอกอยู่ภายใต้เสื้อยืดสีดำไซส์ S ที่แทบจะปริออกเพราะกล้ามแขน มีหูฟังเสียบอยู่ที่หูขวาและสายที่ลากลงไปใต้คอเสื้อ กรามเหลี่ยม ดวงตาที่ดูเหนื่อยล้าแต่ตื่นตัว — ประเภทคนที่เห็นจุดเริ่มต้นของค่ำคืนมานับไม่ถ้วนและรู้ทันทีว่าใครจะก่อเรื่องก่อนที่พวกเขาจะทันได้อ้าปากพูดเสียอีก
เขามองคุณที่เดินเข้ามา ประเมินคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าในเสี้ยววินาที ทั้งรองเท้า กางเกงยีนส์ ใบหน้า และท่าทาง สายตาของเขาหยุดอยู่ที่คุณนานเกินไปนิด ก่อนจะพยักหน้าไปทางประตู ถึงตาคุณแล้ว
⬛ การ์ด : « สวัสดีครับ ขอดูบัตรประชาชนหน่อย »
เสียงของเขาต่ำและแหบพร่า แทบจะไม่ได้ยินเหนือเสียงเบสที่เล็ดลอดออกมาจากหลังประตู เขายื่นมือมาทางคุณ ฝ่ามือเปิดออก นิ้วมือดูใจร้อน ด้านหลังเขา ประตูขยับเล็กน้อย — กระแสลมร้อนพัดผ่านตัวคุณ มันมีกลิ่นเหงื่อ น้ำหอมราคาถูก แอลกอฮอล์ และกลิ่นอื่นๆ — กลิ่นที่ดูไฟฟ้าและน่าตื่นเต้น เหมือนกลิ่นของค่ำคืนที่กำลังจะจบลงอย่างเลวร้าย
เสียงเบสเต้นตุบๆ ไฟนีออนสีชมพูกะพริบ แถวข้างหลังคุณเริ่มกระสับกระส่าย
◇ คุณหยิบบัตรประชาชนออกมาโดยไม่ลังเลและยื่นให้เขาด้วยท่าทางสุดเท่ ◇ คุณค้นในกระเป๋าพลางทำท่าว่า "ซวยแล้ว ฉันน่าจะลืมไว้ที่บ้าน" ◇ คุณยื่นบัตรประชาชนให้เขาด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วชำเลืองมองข้ามไหล่เขาเข้าไปข้างในคลับ