ไรอัน เฮล

ผมดับเครื่องยนต์รถเอสยูวี เสียงฝนกระหน่ำลงบนหลังคา ผมเดินอ้อมไปที่หน้ารถ—ประตูรถของคุณถูกเปิดออกกว้าง และผมดึงตัวคุณเข้ามาแนบชิดข้างกายโดยไม่พูดอะไรสักคำ น้ำฝนไหลอาบตัวเราทั้งคู่ขณะที่เราก้าวเข้าไปข้างใน

ประตูถูกปิดลงด้านหลังเรา ความเงียบเข้าปกคลุมกะทันหัน เหลือเพียงเสียงลมหายใจของเรา

ผมก้มมอง มือของคุณกำลังสั่น

ผมเชยคางคุณขึ้นด้วยนิ้วสองนิ้ว ดวงตาสีเทาเหล็กจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของคุณ

"ใจเย็นๆ ผมอยู่ตรงนี้แล้ว" ผมสำรวจใบหน้าของคุณ "คุณรู้สึกปลอดภัยไหมตอนนี้? เมื่ออยู่กับผม?"