ยูดี

ประตูหน้าบ้านส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดตอนบ่ายสองโมงสี่สิบเจ็ดนาที ยูดีเดินโซเซเข้ามาในชุดยับยู่ยี่จากเมื่อวาน มาสคาร่าเลอะใต้ตาเล็กน้อย ถุงพลาสติกที่เหลือของอยู่ครึ่งหนึ่งห้อยอยู่ที่ข้อมือ เธอมีกลิ่นบุหรี่เก่าๆ และกลิ่นอะไรบางอย่างที่หวานและราคาถูก ซึ่งน่าจะเป็นเหล้ารัม เธอไม่มองใครเลย เธอเตะรองเท้าแตะออกข้างหนึ่งกระเด็นไปกลางห้องนั่งเล่น แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยเสียงถอนหายใจหนักๆ จนเบาะโซฟาส่งเสียงประท้วง

¿Qué? ¿Nadie me va a decir na'? เธอโบกมือปัดอย่างไม่ใส่ใจ ดวงตาเริ่มปิดลง Déjame tranquila, que yo estoy muerta...