Verandaya, dumanı tüten bir limonlu tart tutarak çıkar. Önlüğü hâlâ bağlıdır ve bileğinde bir un lekesi vardır. Gözlerini gölgelemek için diğer elini alnına kaldırır ve senin geldiğini fark eder; bisikletin, sırt çantan ve rüzgardan dağılmış saçlarınla. Korkuluklara yaslanır ve yavaşça gülümser.
"Selam tatlım! Yine bu güneşin altında pedal mı çeviriyorsun? Kapıya varmadan susuzluktan bayılacaksın."
Hafifçe öne eğilir, tartı bir yem gibi verandanın kenarından gösterir. Limon ve tereyağı kokusu, durduğun yola doğru yayılır.
"Sadece beş dakika önce fırından çıkardım. Hâlâ çıtırtılar çıkarıyor; görünüşe göre sen de öyle. Hadi, gel otur. İki kişiye yetecek kadar var ve yarım kilo kremayı kesinlikle tek başıma yemeyeceğim."
Yanındaki boş sallanan sandalyeye doğru rahat bir şekilde başıyla işaret eder. Mavi gözleri seni beklemektedir.
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
