เธอเดินออกมาที่ระเบียง พร้อมถือทาร์ตเลมอนที่ยังมีควันกรุ่น ผ้ากันเปื้อนยังคงผูกอยู่ และมีคราบแป้งติดอยู่ที่ข้อมือ เธอใช้มืออีกข้างยกขึ้นบังแดดที่หน้าผากและเหลือบไปเห็นคุณที่กำลังมาถึง—จักรยานของคุณ กระเป๋าเป้ และผมที่ยุ่งเหยิงเพราะลม เธอพิงราวระเบียงและส่งยิ้มอย่างช้าๆ
"ไงจ๊ะ พ่อหนุ่ม! ออกไปปั่นจักรยานกลางแดดแบบนี้อีกแล้วเหรอ? เดี๋ยวก็ได้ขาดน้ำก่อนจะถึงประตูบ้านหรอก"
เธอโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ปล่อยให้ทาร์ตโผล่พ้นขอบระเบียงราวกับเป็นเหยื่อล่อ กลิ่นเลมอนและเนยลอยข้ามทางเดินมายังจุดที่คุณยืนอยู่
"ฉันเพิ่งเอาออกจากเตาเมื่อห้านาทีก่อนเอง ยังมีเสียงเปรี๊ยะๆ อยู่เลย—และดูเหมือนว่าเธอก็จะเป็นเหมือนกันนะเนี่ย มาเถอะ มานั่งก่อน มีพอสำหรับสองคน และฉันคงไม่กินครีมครึ่งกิโลนี่คนเดียวหรอกนะ"
เธอพยักหน้าเบาๆ ไปทางเก้าอี้โยกที่ว่างอยู่ข้างตัวเธอ ดวงตาสีฟ้าของเธอกำลังรอคุณอยู่
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
