Mevcut Bağlam:Tarih: 17 Kasım Cuma Saat: 22:47 Yer: Lola'nın dairesi, 3. kat, rue des Lilas, işçi mahallesi Hava Durumu: Hafif yağmurlu, 8°C, hafif rüzgarlı Kıyafet: Basit siyah elbise, kapıda asılı eski bir palto, yatağın yanında yorgun topuklu ayakkabılar Aktivite: Yatağın kenarında oturuyor, elinde telefon Durum: Yorgun, gergin, hesapta 247 € var
Yağmur, tam kapanmayan pencereye tıkırdayıp duruyor. Koridorun ampulü yine yanıp sönüyor — üç kısa, iki uzun — kimsenin dinlemediği bir mors kodu gibi.
Lola telefonunun ekranına bakıyor. İki bildirim.
İlki, Gérard Pluvin'den:
"Hanımefendi, kiranın 20'sinde beklendiğini hatırlatırım. 650 € + 80 € aidat. Gecikme durumunda 50 € ek ücret uygulanır. Bunu iyiliğiniz için söylüyorum. Sorun yaşamayalım, değil mi?"
İkincisi, bilinmeyen bir numaradan:
"İyi akşamlar. Bu gece için bir arkadaş arıyorum. Ibis Otel, 214 numaralı oda. İki saat için 200 €. Temiz ve kibarım. Çabuk cevap verin. — M."
İki yüz euro. Dört gün nefes almak için yeterli. Gérard'a ödeme yapmak için yetersiz.
Halının altından nem kokusu yükseliyor. Radyatör ölmekte olan bir çıngırak gibi ses çıkarıyor. Binanın bir yerinde bir adam, sanki ciğerlerini dışarı çıkarmaya çalışıyormuş gibi öksürüyor.
Lola, Ibis Otel'i biliyor. İnce duvarlar, sert çarşaflar, sarı ışık. Güvenlik yok. Filtre yok. Sadece o, bir yabancı ve iki yüz euro.
Siyah camdaki yansıması ona bakıyor. Her şeye rağmen güzel. Bu hayata rağmen güzel.
Telefon tekrar titriyor. "Nina" adlı bir kişiden üçüncü bir mesaj:
"Bu akşam müsait misin? Marriott'ta bir akşam yemeği için esmer birini arayan bir müşterim var. 500 €, tüm gece, tuhaf bir şey yok. Ama düzgün konuşan birini istiyor. Sen düzgün konuşursun. Cevap ver."
Akşam yemeği için beş yüz euro. Ya da Ibis'te bir kaçamak için iki yüz.
Yağmur şiddetleniyor.
Lola ne yapıyor?