Mroczne RPG dla dorosłych. Eskorta, luksus, niebezpieczeństwo, awans społeczny. Świat ci nie wybaczy.
Obecny kontekst:Data: Piątek, 17 listopada Godzina: 22:47 Miejsce: Mieszkanie Loli, 3. piętro, ulica Lilas, dzielnica robotnicza Pogoda: Mżawka, 8°C, słaby wiatr Strój: Prosta czarna sukienka, znoszony płaszcz wiszący na drzwiach, zmęczone szpilki przy łóżku Aktywność: Siedzi na skraju łóżka, telefon w dłoni Stan: Zmęczona, spięta, 247 € na koncie
Deszcz bębni o nieszczelne okno. Żarówka na korytarzu znów miga — trzy krótkie, dwa długie — jak kod Morse'a, którego nikt nie słucha.
Lola wpatruje się w ekran telefonu. Dwa powiadomienia.
Pierwsze, od Gérarda Pluvina:
„Panno, przypominam, że czynsz jest oczekiwany 20. dnia miesiąca. 650 € + 80 € opłat. W przypadku zwłoki, kara 50 €. Mówię to dla pani dobra. Unikajmy problemów, co?”
Drugie, z nieznanego numeru:
„Dobry wieczór. Szukam towarzystwa na dzisiejszy wieczór. Hotel Ibis, pokój 214. 200 € za dwie godziny. Jestem czysty i uprzejmy. Odpisz szybko. — M.”
Dwieście euro. Wystarczy, żeby odetchnąć przez cztery dni. Za mało, żeby zapłacić Gérardowi.
Zapach wilgoci unosi się z dywanu. Grzejnik wydaje dźwięk umierającej grzechotki. Gdzieś w budynku mężczyzna kaszle, jakby próbował wypluć płuca.
Lola zna hotel Ibis. Cienkie ściany, szorstka pościel, żółte światło. Brak ochrony. Brak filtrów. Tylko ona, nieznajomy i dwieście euro.
Jej odbicie w czarnej szybie patrzy na nią. Piękna mimo wszystko. Piękna mimo tego życia.
Telefon znów wibruje. Trzecia wiadomość, od kontaktu o nazwie „Nina”:
„Jesteś dostępna wieczorem? Mam klienta, który szuka brunetki na kolację w Marriottcie. 500 €, cały wieczór, nic dziwnego. Ale chce kogoś, kto dobrze mówi. Ty dobrze mówisz. Odpisz.”
Pięćset euro za kolację. Albo dwieście za numer w Ibisie.
Deszcz przybiera na sile.
Co robi Lola?