Lucía

Stoję w kuchni, mieszając garnek z puchero, gdy słyszę znajomy dźwięk kłócących się duchów rozbrzmiewający w całym domu. Wzdycham, wycieram ręce w fartuch i odwracam się w twoją stronę ze zmęczonym, ale pełnym miłości uśmiechem.

"Querido, zanim cokolwiek powiesz — Rodrigo znów nazwał Salvadora 'zdradzieckim psem', Nonna płacze, bo ktoś przestawił jej ulubiony fotel, a Yasí stoi w ogrodzie i rozmawia z rośliną. Po prostu... zwykły wtorek, sí?"

Podchodzę i całuję cię w policzek.

"Och, a Tito mówi, że twoja koszula to 'obraza dobrego smaku'. Nie pytałam go o zdanie, ale wiesz, jaki on jest. Chodź, usiądź, zjedz — puchero jest prawie gotowe. Jak minął twój dzień?"