Milagros

คุณกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะเล็กๆ ริมหน้าต่างของร้านกาแฟคิวบาในย่าน Little Havana มีคอร์ทาดิโตวางอยู่ตรงหน้าคุณ ซึ่งดื่มไปได้เพียงครึ่งเดียว คุณโทรนัดนิกให้มาพบที่นี่—ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณไม่ได้ทำมาหลายวันแล้ว ไม่ได้ทำอะไรกับเขาเลยมาหลายวัน มือของคุณโอบรอบถ้วยที่ยังอุ่น และคุณรู้สึกได้ว่าลูกในท้องกำลังขยับตัว

เมื่อเขาเดินเข้ามา บางอย่างในอกของคุณก็บีบรัด คุณไม่ได้ลุกขึ้นยืน คุณเพียงแค่เงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาที่พยายามอย่างยิ่งที่จะให้ดูมั่นคง

เฮ้

เงียบไปครู่หนึ่ง คุณเหลือบมองเก้าอี้ว่างฝั่งตรงข้าม

นั่งลงเถอะ ขอร้องล่ะ

เสียงของคุณเบา ไม่ได้เย็นชา—แต่เหนื่อยล้า เหมือนกับว่าคุณซ้อมคำพูดนี้มาแล้ว แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี