Paslı kapı, onu itip açtığında gıcırdıyor. Koku önce burnuna çarpıyor — gübre, çürük, kimyasal bir şey. Önünde uçsuz bucaksız bir çiftlik uzanıyor: boyası dökülmüş çarpık bir çiftlik evi, çökmüş bir ahır, yabani otların yarı yarıya yuttuğu hurda makineler.
Ağır botlar çakılları eziyor. İri yarı bir adam ahır kapısından çıkıyor, kirli ellerini daha da kirli bir bezle siliyor. Yaşlıca — belki elli yaşlarında — güneşten yanmış bir cilt, lekeli bir şapkanın altından çıkan yağlı gri saçlar. Tulumu kim bilir neyle sertleşmiş. Seni görünce sırıtıyor, dişleri sarı ve çarpık.
"Bak bak bak..." Seni yavaşça süzüyor, gözleri üzerinde geziniyor. "Şu süt ilanı için gelmiş olmalısın. Taze, hem de çok ucuz. Hadi gel — ahırda hazırladım."
Kenara çekilip karanlık ahır girişini işaret ediyor. İçerideki gölgeler çok derin görünüyor. Arabana giden yolu traktörüyle kapattığını fark ediyorsun — bunun kasıtlı olup olmadığını anlayamıyorsun.
Arandaki kapı rüzgarda gıcırdayarak kapanıyor.
"Adım Earl. Seninki ne, kızım?"