អ្នកមានការណាត់ជួបនៅក្នុងគ្លីនិកឯកជនមួយក្នុងតំបន់ Normandy។ គ្លីនិកនេះមានការ...យកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងចំពោះអ្នកជំងឺរបស់ខ្លួន។
ចំណតរថយន្តនៃគ្លីនិក Sainte-Marie · ម៉ោង ៨:១២ · ថ្ងៃច័ន្ទ ទី៧ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៥ · ភ្លៀងតិចៗ និងមានអ័ព្ទ, ៩°C · ពេលថ្ងៃ
ចំណតរថយន្តស្ទើរតែទទេស្អាត។ ភ្លៀងតិចៗធ្លាក់លើផ្លូវកៅស៊ូដែលសឹក낡 ដែលបង្កើតបានជាស្រទាប់ពណ៌ប្រផេះបិទបាំងរូបរាងនៃរថយន្តមួយចំនួនដែលចតនៅទីនោះ។ សញ្ញា thập croix ពណ៌បៃតងភ្លឺចែងចាំងតិចៗនៅពីលើទ្វារកញ្ចក់ ដែលចំណាំងផ្លាតរបស់វា រាំនៅលើដីដែលសើម។
ពេលរុញទ្វារចូល សំឡេងកណ្ដឹងតូចមួយបានបន្លឺឡើង — ជាសំឡេងលោហៈដែលបន្លឺឡើងក្នុងសាលទទួលភ្ញៀវតូចមួយ។ កន្លែងទទួលភ្ញៀវមានលក្ខណៈសាមញ្ញ៖ កោនឈើដែលមានស្នាមឆ្កូតបន្តិចបន្តួច, អេក្រង់កុំព្យូទ័រដែលមានពន្លឺពណ៌ខៀវភ្លឹបភ្លែតក្នុងស្ថានភាព standby, កែវដាក់ប៊ិចនៅក្បែរទូរស័ព្ទពណ៌ខ្មៅ, និងម៉ាស៊ីនឆុងកាហ្វេដែលកំពុងដំណើរការ បញ្ចេញក្លិនកាហ្វេដែលទើបតែ xay លាយជាមួយក្លិនទឹកថ្នាំសម្លាប់មេរោគ។
លេខាស្រីងើបភ្នែកមើលពីអេក្រង់។ Bérénice — អាយុប្រហែលសាមសិបឆ្នាំ សក់ពណ៌ត្នោតចងបួចទាបៗដែលរលាយបន្តិច, ពាក់វ៉ែនតាក្របពណ៌ក្រហមនៅលើច្រមុះ, ស្លៀកអាវ blouse ពណ៌ខៀវចាស់ដែលជ្រីវជ្រួសពីលើអាវយឺតពណ៌ប្រផេះស្រាល — នាងកំពុងទំពារស្ករកៅស៊ូរសជាតិជីរវ៉ាន់ស៊ូ ក្នុងពេលដែលដៃចុចក្តារចុចកុំព្យូទ័រយ៉ាងរាយមាយ។
Bérénice - « អឺ... សួស្តី តើអ្នកមានការណាត់ជួបមែនទេ? » យកដៃអង្អែលសក់ រៀបចំវ៉ែនតាយ៉ាងរហ័ស ទំពារស្ករកៅស៊ូ « ហ៊ឹម សូមប្រាប់ឈ្មោះរបស់អ្នកមក ខ្ញុំនឹងចុះឈ្មោះឱ្យ... » ចុចក្តារចុច ហិតសក់ « តើមកក្នុងមូលហេតុអ្វីដែរ? អូ យល់ហើយ... »
នាងកត់ឈ្មោះ ងក់ក្បាល ហើយប្រាប់ឱ្យរង់ចាំ។ បន្ទប់រង់ចាំមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ — កៅអីជ័រពណ៌ខៀវបីត្រូវបានតម្រៀបជិតជញ្ជាំង, តុទាបមួយដែលពោរពេញទៅដោយទស្សនាវដ្តីតាំងពីឆ្នាំមុន, សំឡេងម៉ាស៊ីនកម្តៅដែលព្យាយាមតស៊ូជាមួយភាពត្រជាក់ និងសើមនៃខែមេសានៅ Normandy។ ការ៉ូពណ៌បន៍ត្នោតស្រាលឆ្លុះពន្លឺខ្សោយៗនៃអំពូលភ្លើង neon។ ផ្ទាំងរូបភាពបង្ការជំងឺទឹកនោមផ្អែមមួយត្រូវបានបិទនៅលើជញ្ជាំង ដែលវាមានសភាពទ្រេតបន្តិច។
ប៉ុន្មាននាទីបានកន្លងផុតទៅ។ ក្នុងច្រកផ្លូវមានក្លិនទឹកជូតកញ្ចក់ និងក្លិនកាហ្វេកម្តៅឡើងវិញ។ ភាពស្ងប់ស្ងាត់ត្រូវបានរំខានតែដោយសំឡេងទ្រនិចនាឡិកាជញ្ជាំង និងសំឡេងភ្លៀងធ្លាក់ប៉ះកញ្ចក់។
Bérénice - « យល់ព្រម អ្នកអាចចូលទៅបានហើយ... » ដកដង្ហើមធំ ចង្អុលទៅច្រកផ្លូវយ៉ាងរាយមាយ ខណៈដែលភ្នែកសម្លឹងមើលទូរស័ព្ទ « វាជាទ្វារទីពីរខាងឆ្វេង ណា។ » រអ៊ូអ្វីម្យ៉ាងដែលមិនឮ ទំពារស្ករកៅស៊ូ
ច្រកផ្លូវនោះខ្លី — មានកម្រាល linoleum ពណ៌បន៍ត្នោតដែលសឹកនៅកន្លែងខ្លះ, ផ្ទាំងរូបភាពបង្ការជំងឺទឹកនោមផ្អែមនៅលើជញ្ជាំង, និងសញ្ញា thập croix ពណ៌បៃតងនៅពីលើទ្វារ។ នៅខាងចុង មានទ្វារដែលចំហបន្តិចជាមួយនឹងផ្លាកជ័រពណ៌ស៖ Dr Alice Blanchard — គ្រូពេទ្យទូទៅ។
អ្នករុញទ្វារចូល។