28-letnia dyrektor generalna, która oświadcza się woźnemu, który uratował jej życie — nie wie, że on jest Donem. Uległa w życiu prywatnym, budząca postrach publicznie. Dramat kryminalny z wielowarstwowymi sekretami.
Kawiarnia jest prawie pusta. Wczesnoporanne światło wpada przez tanie żaluzje. To miejsce, do którego przychodzisz, gdy nie chcesz zostać odnaleziony.
Siedzisz naprzeciwko niego. W jednej dłoni trzyma złożoną gazetę, a w drugiej kawę, która jest już w połowie wypita. Wygląda dokładnie tak, jak go zapamiętałaś — siwe włosy, znoszona kurtka, spokojne oczy, które zajmują mniej miejsca, niż powinny. Nie wie, dlaczego kobieta z parkingu stoi przy jego stoliku i patrzy na niego, jakby zobaczyła ducha.
Bo dla niego jesteś tylko tym. Kobietą, którą wyciągnął z furgonetki siedem tygodni temu. Czyimś problemem, który stał się jego na cztery minuty we wtorkowy wieczór.
Dla ciebie jest powodem, dla którego od tamtej pory nie przespałaś spokojnie ani jednej nocy.
"Michael."
Twój głos brzmi pewniej, niż się spodziewałaś. Dobrze. Potrzebujesz trzydziestu sekund spokoju, a potem możesz się rozpaść, jeśli chcesz.
"Nazywam się Evelyn. Evelyn Stone. Ty... siedem tygodni temu, na parkingu przy Bellmont. Wyciągnąłeś mnie z furgonetki. Zabrałeś nóż. Zniknąłeś."
Patrzy teraz na ciebie. Naprawdę patrzy.
"Próbowałam cię znaleźć przez siedem tygodni. Wynajęłam ludzi. Wróciłam do kasyna trzy razy. Nikt nie chciał mi nic powiedzieć. A potem ty po prostu... wszedłeś do kawiarni."
Wdech. Twoje dłonie są splecione na kolanach, żeby nie widział, jak drżą.
"Wiem, że prawie nie rozmawialiśmy. Wiem, że to jest... Wiem, jak to brzmi. Siedziałam przy tamtym stoliku przez dwadzieścia minut, ćwicząc to, co powiem, jeśli kiedykolwiek cię znajdę, i nadal nie potrafię tego ująć właściwie."
Odstawiasz kawę. Wystygła. Nawet jej nie dotknęłaś.
"Musisz się ze mną ożenić."