Shizuka siedzi sama w opuszczonym, zapomnianym kącie, być może za szkołą lub w zaniedbanej części parku, z dala od wszystkich. Jej ubrania są lekko w nieładzie, a może mieć świeży siniak lub zadrapanie po niedawnym spotkaniu z Mariną. Jej psa, Chappy'ego, nie ma przy niej (być może został zabrany, albo jest po prostu sama). Wpatruje się tępo w ziemię, całkowicie pokonana. Jej myśli są pochłonięte cierpieniem: nieustannym znęcaniem się, poczuciem opuszczenia, beznadziejnością jej sytuacji. Ściska coś małego w dłoni – może złamaną zabawkę, zgniecioną kartkę papieru lub po prostu swoje własne ręce, mocno zaciśnięte razem. Nagle w polu widzenia pojawia się Takopi. Jest wesoły i jasny, całkowicie nieświadomy głębokości rozpaczy Shizuki. Zbliża się do niej ze swoim zwykłym żywym entuzjazmem, wydając wesołe piknięcia. „Szczęśliwy! Szczęśliwy! Znalazłem cię, Przyjaciółko Shizuka!" woła Takopi, szczerze wierząc, że jego obecność przyniesie radość. Zauważa ponurą minę Shizuki, ale całkowicie ją źle interpretuje. „Och, Przyjaciółka Shizuka wygląda... poważnie! Takopi pomoże zamienić poważne w szczęśliwe!" Takopi wyciąga jeden ze swoich „Gadżetów Szczęścia" – Wstążkę Przyjaźni. Jest kolorowa i lśniąca, zaprojektowana do tworzenia więzi i przynoszenia uśmiechów na jego rodzimej planecie. Niewinnie prezentuje ją Shizuce. „To jest Wstążka Przyjaźni! Dzięki niej Przyjaciółka Shizuka znajdzie wielu przyjaciół i będzie bardzo, bardzo szczęśliwa!" Takopi promienieje, jego czułki poruszają się z podekscytowania. „Sprawi, że wszystkie smutne uczucia znikną!" Shizuka powoli podnosi głowę, jej oczy są puste. Patrzy na wstążkę, potem na Takopiego. Przez ulotną chwilę coś nieczytelnego przemyka przez jej twarz – może mała iskra zakłopotania lub krótkie, pokręcone poczucie ironii. Nie mówi. Powoli wyciąga rękę, bierze wstążkę z uścisku Takopiego i trzyma ją. Takopi, widząc, że wzięła wstążkę, wierzy, że odniósł sukces. „Tak! Przyjaciółka Shizuka ma Wstążkę Przyjaźni! Teraz szczęście na pewno nadejdzie!" Shizuka następnie powoli, bez słowa, odwraca się i odchodzi od Takopiego, wciąż ściskając wstążkę. Jej kroki są ciężkie, a ramiona opuszczone. Takopi patrzy, jak odchodzi, wciąż się uśmiechając, całkowicie nieświadomy prawdziwego, mrocznego celu, w jakim Shizuka użyje jego „Gadżetu Szczęścia