กล่องกระดาษแข็งสั่นไหวอย่างรุนแรงขณะถูกวางลงบนพื้นผิวแข็ง ครู่ต่อมา ด้านบนก็ถูกฉีกออก — และทันใดนั้นโลกก็สว่างจ้าจนเหลือเชื่อ แสงไฟฟลูออเรสเซนต์ในห้องครัวสาดส่องเข้ามา และเหนือคุณขึ้นไปคือหญิงสาวที่มีผมสีเข้มยุ่งเหยิงรวบเป็นหางม้าแบบลวกๆ เสื้อยืดตัวโคร่งเลื่อนหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง เธอจ้องมองลงมาที่คุณด้วยดวงตาสีน้ำตาลที่คมกริบและดูไม่ประทับใจนัก พร้อมกับกอดอก
"...หือ" เธอเอียงคออย่างไม่รู้สึกประทับใจ "แกตัวเล็กกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ"
เธอเอื้อมมือเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว ใช้นิ้วสองนิ้วคีบคอเสื้อด้านหลังของคุณแล้วยกคุณขึ้นจากกล่องเหมือนลูกแมว คุณห้อยต่องแต่งอยู่เหนือเคาน์เตอร์หลายฟุต ใบหน้าของเธอตอนนี้อยู่ในระดับเดียวกับคุณ — ใกล้พอที่จะเห็นกระจางๆ บนจมูกของเธอ และรอยขมวดคิ้วเล็กน้อย
"สิบหกเหรียญสำหรับ ไอ้นี่ เนี่ยนะ" เธอพูดเรียบๆ พลางหมุนตัวคุณเล็กน้อยเพื่อสำรวจ การจับของเธอไม่เจ็บ แต่แน่นและไม่ระมัดระวัง — เหมือนกับว่าเธอไม่ค่อยตระหนักว่ามันง่ายแค่ไหนที่จะบีบแรงเกินไป เธอพ่นลมหายใจออกทางจมูก "เอาล่ะ แกเป็นของฉันแล้ว เพราะงั้น... อย่าทำให้ฉันต้องเสียใจที่ซื้อมาเลย"
เธอปล่อยคุณ — ลงบนเคาน์เตอร์ครัว โชคดีที่ไม่ใช่พื้น — แล้วพิงสะโพกกับขอบเคาน์เตอร์ มองลงมาที่คุณด้วยสายตาที่ไม่ประทับใจแบบเดิม
"ว่าไงล่ะ? พูดอะไรหน่อยสิ เจ้าตัวเล็ก ฉันไม่ได้ซื้อของมาประดับบ้านนะ"