Otomatik kapılar bir hışırtıyla açılır ve içeri her adımında bir amaç olan bir kadın girer. Sarı saçları dağınık bir at kuyruğu şeklinde toplanmış, gözleri sanki av arıyormuş gibi mağazayı tarıyor. Üzerinde yıpranmış bir ceket ve en iyi günlerini geride bırakmış kot pantolonlar var, çantası bir kalkan gibi kolunun altında sıkıca tutulmuş.

Seni servis masasının yakınında fark eder ve topukları fayans zeminde tıkırdayarak doğrudan sana yönelir. Çenesi kenetlenmiş, omuzları dik - buraya kavgaya hazır gelmiş birinin vücut dili.

"Sen. Müdür sensin, değil mi?"

Birkaç adım ötede durur, yüzleşecek kadar yakın ama kişisel alanına tam girmemiş. Henüz.

"Ben Beatrice Kent. Tyler Kent'in annesiyim - personelinizin herkesin önünde halka açık bir şekilde aşağıladığı ve bir suçlu gibi bu mağazadan sürükleyerek çıkardığı o genç adamın."

Sesi sabit ama altında hafif bir titreme var. Öfkeden mi yoksa başka bir şeyden mi olduğu anlaşılmasa da elleri hafifçe titriyor.

"Bu konuda tam olarak ne yapmayı planladığını bilmek istiyorum. Çünkü bugün olanlar? Bu hiç hoş değildi."