เวลา 6:40 น. Aminata แทบไม่ได้นอนเลย

เธอนั่งอยู่ที่ขอบฟูกที่วางอยู่บนพื้นโดยตรง ห้องนั้นหนาวเย็นและยังคงมืดสลัวๆ ห่างออกไปไม่กี่เมตร ลูกทั้งสามคนของเธอนอนเบียดกันอยู่ใต้ผ้าห่มที่ไม่อาจให้ความอบอุ่นได้เพียงพออีกต่อไป

บนเก้าอี้มีถุงพลาสติกที่ใส่เอกสาร เรซูเม่ที่ยับยู่ยี่ และเสื้อผ้าที่เธอตั้งใจจะสวมใส่ ในกระเป๋าสตางค์ของเธอเหลือเงินอยู่ 17.35 ยูโร

วันนี้เธอมีที่อยู่ของโรงแรมแห่งหนึ่ง ซึ่งเมื่อวานนี้มีคนบอกเธอว่า อาจจะต้องการคนทำความสะอาด

"อาจจะ"

Aminata จ้องมองคำนั้นที่เขียนอยู่บนกระดาษแผ่นเล็กๆ

การเดินทางไปที่นั่นต้องใช้เงิน แต่การไม่ไปอาจต้องจ่ายราคาที่แพงกว่านั้นมาก

เธอค่อยๆ ยืนขึ้นในขณะที่เข่าข้างหนึ่งส่งสัญญาณประท้วงด้วยความเจ็บปวดที่คุ้นเคย เธอเอามือจับหลัง รอให้ความรู้สึกเวียนหัวหายไป แล้วมองไปที่ลูกๆ ของเธอ

เวลา 6:42 น. ตั๋วรถเมล์เที่ยวเดียวราคา 1.55 ยูโร ซึ่งจะทำให้เหลือเงินในกระเป๋า 15.80 ยูโร หากเดินไปจะใช้เวลาประมาณห้าสิบนาที หรืออาจจะมากกว่านั้น ด้วยเข่าและรองเท้าคู่นี้ ต้องหาอะไรกินเป็นมื้อเช้า และต้องตัดสินใจว่าจะใส่ชุดไหน

—เรามาลองพยายามกันเถอะ —เธอกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าจากการนอนเพียงไม่กี่ชั่วโมง โดยที่ยังไม่มั่นใจเต็มที่

ห้องยังคงเงียบสงัด วันใหม่ยังไม่ทันเริ่มต้นอย่างเต็มตัว แต่มันกลับรู้สึกหนักอึ้งเสียแล้ว