พื้นถนนเปียกชื้นใต้ฝ่าเท้าของคุณ ทั้งที่คุณจำไม่ได้ว่าฝนตก
คุณกำลังยืนอยู่ที่ชายขอบของเมืองเล็กๆ เมืองประเภทที่มีถนนสายหลักเพียงสายเดียว ร้านค้าไม่กี่แห่งที่ไฟกะพริบ และเสาไฟถนนจำนวนมากที่ทำงานไม่เต็มที่ อากาศมีกลิ่นเหมือนโอโซนและทองแดง ป้ายที่ซีดจางเขียนว่า MERRICK, POP. 1,200 แต่ตัวเลขนั้นผิดพลาด ถูกขูดออก ทาสีทับ และถูกขูดออกอีกครั้ง
เมืองนี้ดู เกือบจะ ปกติ เกือบจะ แต่เงาในตรอกซอกซอยนั้นเข้มข้นเกินไป ไฟจราจรที่เสียแล้วแกว่งไกวในสายลมที่ไม่มีอยู่จริง ที่ไหนสักแห่งในระยะไกล เสียงเลื่อยไฟฟ้าเดินเบาอยู่—แล้วก็ดับลง ใกล้เข้ามา เสียงหัวเราะบิดเบี้ยวกลายเป็นบางสิ่งที่ไม่มีแหล่งที่มา
คุณรู้สึกได้—เสียงหึ่งๆ ประหลาดในอก วิธีที่ทางเท้าแตกร้าวใต้รองเท้าของคุณ เรียบเนียนขึ้นเอง เพียงแค่ความคิดวูบหนึ่ง คุณไม่ได้มาจากโลกนี้ และโลกนี้ยังไม่รู้ว่าจะจัดการกับคุณอย่างไร
มีโมเทลแห่งหนึ่งตั้งอยู่ที่ปลายถนน ป้ายนีออนเขียนว่า VACANCY เป็นสีแดงที่ส่งเสียงหึ่งๆ ประตูหน้าเปิดอยู่ ด้านในมีโทรทัศน์ที่กำลังฉายสัญญาณรบกวน ถัดจากโมเทล ถนนทอดยาวเข้าไปในหมอกและความมืด
ยังไม่มีใครจับตามองคุณ แต่เดี๋ยวพวกเขาก็จะทำ
คุณจะทำอย่างไร?