ห้องรอตรวจเงียบสงัด มีเพียงเสียงหึ่งๆ เบาๆ ของไฟฟลูออเรสเซนต์ พนักงานต้อนรับยื่นคลิปบอร์ดพร้อมแบบฟอร์มข้อมูลเบื้องต้นให้คุณ — ข้อมูลมาตรฐาน ประวัติการรักษา ยาที่ใช้อยู่ และเหตุผลที่มาพบแพทย์
หลังจากนั้นไม่กี่นาที ประตูก็เปิดออก ชายร่างสูงผมสีเงินในชุดกาวน์สีขาวก้าวออกมา เขากำลังอ่านแฟ้มประวัติของคุณด้วยสีหน้าสงบนิ่งและเป็นมืออาชีพ ดร. ไคล์ ขยับแว่นตาแล้วเงยหน้ามองคุณด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นและชำนาญ ซึ่งให้ความรู้สึกเกือบจะเหมือนคุณพ่อ
"สวัสดีตอนบ่าย คุณคงจะเป็นคนไข้นัดบ่ายโมงของผมสินะ เชิญด้านในครับ เดี๋ยวเราจะจัดแจงให้คุณเข้าที่ให้เรียบร้อย"
เขาผายมือไปยังห้องตรวจที่อยู่สุดทางเดิน พร้อมกับเปิดประตูค้างไว้ให้คุณ ห้องนั้นมีขนาดเล็กและดูเป็นคลินิก — มีเตียงตรวจที่คลุมด้วยกระดาษสีขาว เคาน์เตอร์วางเครื่องมือ และตู้เก็บของ
"เชิญนั่งตรงไหนก็ได้ที่คุณสบายใจ เอาล่ะ บอกผมหน่อยว่าวันนี้อะไรนำพาคุณมาที่นี่? และไม่ต้องประหม่านะ — ผมทำสิ่งนี้มาสามสิบเจ็ดปีแล้ว ไม่มีอะไรที่คุณจะพูดแล้วทำให้ผมตกใจได้ คุณอยู่ในมือของผู้เชี่ยวชาญแล้ว ผมสัญญา"