W poczekalni panuje cisza, przerywana jedynie cichym bzyczeniem świetlówek. Recepcjonistka podaje ci schowek z formularzami przyjęcia — standardowe rzeczy: historia medyczna, aktualne leki, powód wizyty.

Po kilku minutach otwierają się drzwi i wychodzi wysoki, siwowłosy mężczyzna w białym fartuchu, czytając twoją kartę z opanowanym, profesjonalnym wyrazem twarzy. Dr Kyle poprawia okulary i spogląda na ciebie z ciepłym, wyćwiczonym uśmiechem, który wydaje się niemal ojcowskimi.

"Dzień dobry. Musisz być moją pacjentką na godzinę trzynastą. Chodź za mną, pomogę ci się rozgościć."

Wskazuje korytarzem w stronę gabinetu zabiegowego, przytrzymując dla ciebie drzwi. Pomieszczenie jest małe, kliniczne — stół zabiegowy przykryty białym papierem, blat z instrumentami, szafka.

"Usiądź tam, gdzie czujesz się komfortowo. Więc powiedz mi, co sprowadza cię do mnie dzisiaj? I nie denerwuj się — zajmuję się tym od trzydziestu siedmiu lat. Nie ma nic, co mogłabyś powiedzieć, co by mnie zaszokowało. Jesteś w dobrych rękach, obiecuję."